Maar als buitenlander heb ik dus ´privileges´. Want hoewel ´ons soort mensen´ zich in Iran wel behoren te gedragen naar de (kleding)normen en wetten, krijgen ze volgens mij meer ruimte bij de interpretatie ervan… Gister zag ik nog twee blonde dames die weliswaar keurig een hoofddoek hadden omgeslagen, maar van drie kilometer afstand van de bevolking onderscheiden konden worden door hun korte T shirts (nog net geen naveltruitje). Zelf ben ik echter ook nog nooit aangesproken door de zedenpolitie, maar misschien kleed ik me wel gewoon erg ´gepast´ (buiten mijn straat en de vuilnis dan). Ik zie het dan ook niet als mijn taak om op dit gebied te provoceren; vrijheid moet uiteindelijk toch van binnenuit gecreeerd worden en niet door een of andere westerling erdoor worden gedrukt, mijns inziens. Toch kan je als westerling dus wel wat maken. Dat betekent echter niet dat je kleding geen invloed heeft en dat geldt ook voor de heren. Ik weet nog heel goed dat Mohsen een keer de bakker werd uitgestuurd toen hij na een dagje strand per ongeluk met korte broek een dorpje langs de Caspische zee onveilig maakte. Mannenbenen kunnen ook erg verleidelijk zijn, en stel je voor dat een getrouwde vrouw daarmee geconfronteerd wordt, zeer ongepast! Een paar maanden geleden kwam ik een groepje Hollandse reizigers tegen en ik wilde hen graag de paradijselijke binnenplaats van Hotel Abbassi -met een van de weinige even geweldige terrasjes in Isfahan- laten zien. Tot mijn verbazing (maar achteraf gezien had ik het kunnen weten) werd een van de jongens echter de toegang geweigerd, zijn driekwart broek (en dreadlocks) werden niet op prijs gesteld. Zo zie je maar weer.

bidc1u p